W chwili, gdy przenosimy kolory z ekranu na papier, tkaninę czy plastik, okazuje się, że ta sama barwa może wyglądać zupełnie inaczej. Jedna drukarnia uzyska odcień bardziej stonowany, inna nieco cieplejszy. W identyfikacji wizualnej marki taka rozbieżność jest niedopuszczalna – logo powinno wyglądać zawsze tak samo. I w tym pomaga Pantone.

• Czym jest Pantone?
• Do czego używa się Pantone?
• CMYK, RGB czy Pantone?

Czym jest Pantone?

Pantone to standaryzowany system dopasowywania kolorów, znany jako Pantone Matching System (PMS).

W odróżnieniu od RGB czy CMYK, które tworzą barwy przez mieszanie światła albo tuszu, Pantone opiera się na precyzyjnych mieszankach gotowych farb. Każdy odcień w Pantone ma swój unikalny numer referencyjny, zapisany we wzornikach i bibliotekach kolorów. Dzięki temu projektant w jednej części świata i drukarnia w drugiej mogą mówić dokładnie tym samym „językiem koloru”.

System rozwiązuje problem ograniczonej palety CMYK i pozwala uzyskać odcienie, które wcześniej były nieosiągalne – od jaskrawych neonów po metaliczne i pastelowe barwy.

Do czego używa się Pantone?

Pantone stosuje się wszędzie tam, gdzie potrzebna jest dokładność i spójność kolorystyczna. Najczęściej w brandingu i identyfikacji wizualnej, aby logo, elementy graficzne czy materiały reklamowe wyglądały identycznie niezależnie od tego, kto i gdzie je drukuje.

Pantone znajduje zastosowanie także poza poligrafią – w tekstyliach, plastikach, powłokach czy kosmetykach, gdzie precyzyjne odwzorowanie odcienia jest kluczowe. W praktyce oznacza to, że projekt wykonany w Pantone można powielać na różnych urządzeniach i materiałach z gwarancją, że czerwony, pomarańczowy czy zielony zawsze będą tym samym kolorem, a nie tylko przybliżeniem z palety CMYK.

Co ciekawe, i warte zapamiętania, tworząc chcoiażby brandbook (księgę znaku, księgę identyfikacji wizualnej), nie wybiera się jednego modelu kolorów, tylko podaje się wszystkie trzy warianty – Pantone, CMYK i RGB – ponieważ każdy z nich ma inne zastosowanie. Wyjaśnimy to w dalszej części

CMYK, RGB czy Pantone?

Najprościej można to wytłumaczyć tak: Pantone jest punktem odniesienia i „kolorem wzorcowym”, a CMYK i RGB to praktyczne odpowiedniki stosowane w zależności od medium (druk vs ekran). Rozwińmy to:

• Pantone (PMS) – podaje się jako kolor wzorcowy marki, gwarantuje najwyższą spójność i precyzję. Pozwala, aby logo wyglądało identycznie na papierze firmowym, na pudełkach czy na tkaninach – niezależnie od drukarni czy kraju.
• CMYK – stosowany jako odpowiednik Pantone przy druku w technologii czterokolorowej (offset, cyfrowy). Brandbook określa wartości procentowe C, M, Y, K, aby wiedzieć, jak najlepiej zbliżyć się do koloru firmowego, gdy druk w Pantone nie jest możliwy.
• RGB (czasem także HEX) – używa się w kontekście ekranu: stron internetowych, prezentacji multimedialnych, social mediów. Brandbook musi zawierać te wartości, aby kolor w internecie był jak najbliższy oryginałowi.

Możesz się w takim razie zastanawiać, po co nam CMYK i RGB, skoro jest Pantone? Odpowiedź jest prosta: każdy z tych systemów służy do czegoś innego i nie da się ich zastąpić jednym uniwersalnym rozwiązaniem. A więc to co przeczytałeś wyżej, traktuj po prostu jako 3 różne systemy o konkretnym zastosowaniu.

M.in. z tego powodu mamy np. monitory z % pokryciem RBG, sRGB, CMYK, certyfikatami Pantone czy CalMAN. No i pamietaj, że sRGB, Adobe RGB, ProPhoto RGB to konkretne przestrzenie kolorów wewnątrz modelu RGB, różniące się zakresem odwzorowywanych barw (gamutem).

Ciekawostka? Plotery Mutoh, które drukują atramentami Mutoh UMS w palecie CMYK, pozwalają uzyskać aż 83% pokrycia całej palety Pantone C.